ಪುಂಡಿ ಸೊಪ್ಪಿನ ಚಟ್ನಿ / ಪುಂಡಿಪಲ್ಲೆ ಚಟ್ನಿ *

ಬೇಕಾಗುವ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು

ಪುಂಡಿಪಲ್ಲೆ(ಸೊಪ್ಪು) – ೧ ಕಟ್ಟು
ಹಸಿ
ಮೆಣಸಿನಕಾಯಿ- ೧ಹಿಡಿ
ಮೇಂತೆ ಕಾಳು – ೧ ಟೇಬಲ್ ಸ್ಪೂನ್
ಇಂಗು/ಹಿಂಗ- ೧ಚೆಟಿಕೆ
ಬೆಲ್ಲ. – ಸ್ವಲ್ಪ
ಜಿರಿಗೆ ‌‌ – ೧. ಟೇಬಲ್ ಸ್ಪೂನ್
ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ – ೧೦ ಎಸಳು
ಉಪ್ಪು – ‌ ರುಚಿಗೆ

*ಮಾಡುವ ವಿಧಾನ*

ಮೊದಲಿಗೆ ಪುಂಡಿಪಲ್ಲೆ/ಸೊಪ್ಪು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ನೀರಿನಿಂದ ಶುಚಿಯಾಗಸಿಕೊಳ್ಳಿ,ಬಾಣಲೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿ ಮೆಂತೆ,ಇಂಗು ಹಸಿಮೆಣಸು ಹಾಕಿ ಹುರಿದು ಕೊಳ್ಳಿ.ನಂತರ ಸೊಪ್ಪನ್ನು ಹುರಿದುಕೊಳ್ಳಿ, ಈ ಹುರಿದ ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಮಿಕ್ಸಿ ಜಾರಿಗೆ ಹಾಕಿ ಬೆಲ್ಲ,ಜೀರಿಗೆ,ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ,ಉಪ್ಪು ಎಲ್ಲ ಹಾಕಿ ನುಣ್ಣಗೆ ರುಬ್ಬಿಕೊಂಡರೆ ಈಗ ಬಾಯಿಗೆ ಹುಳಿ-ಸಿಹಿಯ ಚಟ್ನಿ ಸವಿಯಲು ಸಿದ್ದ,
ಚಪಾತಿ ಮತ್ತು ರೊಟ್ಟಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಎಣ್ಣೆ/ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಸವಿಯಬಹುದು..

*ಸೂಚನೆ*
ಯಾವುದೇ ಚಟ್ನಿ ಮಾಡಿದರೂ ಕೂಡ
ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಜೀರಿಗೆ ಹಸಿಯಾಗಿ ಇರಬೇಕು ..ಹುರಿಯಬೇಡಿ

*ಮಾನಸ ಎಪಿ*

Advertisements

ವಿಮುಖಿ

ನಾನಿನ್ನು ಅದೇ ತಾನೆ ೧೦ ನೇ ತರಗತಿ ಪಾಸ್ ಆಗಿ ೧೧ ನೇ ತರಗತಿಗೆ ಕಾಲೇಜು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೆ ,ನಮ್ಮ ಊರು ಹಳ್ಳಿ ಆದ್ದರಿಂದ ಪಕ್ಕದ ಸಿಟಿಗೆ ಕಾಲೇಜ ಪ್ರವೇಶ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ,ನಾನು ಪ್ರತಿ ದಿನ ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ,

ಅದೊಂದು ದಿನ ನಾನು ಕಾಲೇಜಿಂದ ಬಂದಾಗ ಮಧ್ಯಾನಃ ಅಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಬರೋವಾಗ ಸುಮಾರು ೨೫-೨೮ ವರುಷದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಜೊತೆಗೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು.ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಊಟದ ಸಮಯ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳುವ ಗೋಜಿಗೆ ಮನೆಯವರು ಹೋಗದೆ ಇದ್ದರೂ ಅಮ್ಮ ಮಾತ್ರ ತಾವು ಮನೆಗೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಬಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು,
ಊರು ಗದಗ MAಆಗಿದೆ ಹೊಸ appointment ಮೊದಲು ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಆಗಿದೆ , ಒಬ್ಬನೇ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಹಳ್ಳಿ ಇದು ,ಊಟಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಹೋಟೆಲ್ ಇಲ್ಲ, ಊಟ ಮಾಡಲಿ ಸಂಜೆ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಇಬ್ಬರೂ ಆಫಿಸಿಗೆ ಹೋದರು.

ಸಂಜೆ office ಇಂದ ಬರುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಒಬ್ಬರೇ ಬಂದಿದ್ದರು ಅಮ್ಮ ,ನಮ್ಮ ತಾತ ಯಾಕಮ್ಮ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಂದ ಹುಡುಗಾ ಈಗ ಯಾಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದ .ಹಳ್ಳಿ ಇದು ಅವನಿಗೆ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಏನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ಆತಂಕದಿಂದ ಕೇಳಿದರು ಆಗ ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಇವತ್ತು ಅವನು ಪಕ್ಕದ ಸಿಟಿಗೆ ಇರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಎರಡು ದಿವಸ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಆಫಿಸಿಗೆ ಬಂದು ಹೋಗಿ ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮನೆ ಮಾಡುವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು ,ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವಾಗ ಯಾಕೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಮಾತಾನಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಕಾಣಿಸಿತು,

ಮನಗೆ ಬಂದ ಅಥಿತಿ ಆದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು ,ಸಿಟಿಯಿಂದ ಬಂದರೂ ಎಲ್ಲೂ ಬಿಂಕ ಬಿಗುಮಾನ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ, ನಗುನಗುತಾ ಸ್ನೇಹಮಯದಿಂದ ಮಾತಾನಾಡಿ ಅವನಿದ್ದ ಸಮಯ ಅಮೂಲ್ಯ ಎನ್ನುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದ.

ಅವನು ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಅಂದರೆ ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ತಾನು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ,ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೇ ಅಚ್ಚು ಕಟ್ಟಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಜಾಣ್ಮೆ ಅವನದು ,ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎರಡು ದಿನ ಪಕ್ಕದ ಸಿಟಿಯಿಂದ ದಿನದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದು ಮಾಡಿ,ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಆತ್ಮೀಯನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ,ಅವನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗೆ ಅವನ ಆತ್ಮೀಯತೆಗೆ ಊರಿನ ಯುವಕರ ಸ್ನೇಹ ಬೇಗನೆ ಸಂಪಾದಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ,

ಎರಡೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಓಣಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ರೂಮ ಕೂಡಾ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ,ನಮ್ಮ ಮನೆ ಮೇನ್ ರೋಡಿಗೆ ಹತ್ತಿಕೊಂಡೆ ಇತ್ತು,ಓಣಿಯ ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಒಂದೇ ಒಯಸ್ಸಿನ ಸುಂದರ ಹುಡುಗಿಯರು ಕಾಲೇಜು ಕನ್ನೆಯರು ತುಂಬಿದ್ದರು,ಇವನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಫಿಸಿಗೆ ಹೊರಟರೆ ಸಾಕು ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವವರೇ,ಕೆಲವರು ಕಿಟಕಿಯ ಸಂದಿಯಿಂದ ಇಣುಕಿ ನೂಡಿ ಕನಸಿನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಜಾರುವವರೆ,ಅದೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿದ್ದರು ಅವರ ಕಡೆ ಒಂದು ಓರೇ ನೋಟ ಬೀರಿ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸ ತೋರಿ ಆಫಿಸಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ, ದಿನಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುಂದಿಂದ ಇವನು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಆಗೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಓಣಿ ಕಲರಫುಲ್ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು,ಹರೆಯದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಕನಸಿನ ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ,
ಅವನ dressingಸೆನ್ಸ್, ಸೆಂಟ ವಾಸನೆ ರೋಡಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಶನ್ ಶೋ ನಡೆಸಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು,ಅಂತೂ ಇಂತು ಅವನು ಹೆಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ,

ಸಂಜೆ ಆದರೆ ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪದೇ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬೇಟಿ ಕೊಟ್ಟು ಅಮ್ಮನ ಎದುರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿ ‌ನಕ್ಕು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ, ಇವನು ಯಾರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ,ಆದರೆ ಇವನನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಡುವ ಮನಸ್ಸುಗಳೆ ತುಂಬಾ ಇದ್ದವು ಓಣಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕಾಂತ ಅಂದರೇ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಹಸನ್ಮುಖನಾಗಿ ಇದ್ದ,

ಪ್ರತಿದಿನ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದುದರಿಂದ ಅವನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಇರುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುವದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯrestrictions ಇರಲಿಲ್ಲ,ಅವನ ಊಟ ತಿಂಡಿ ಬೇಕು ಬೇಡ ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ತಿಳಿದು ಹೋಗಿತ್ತು,

ಅವತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಲೇಜಿಂದ ಬಂದಾಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮದುವೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗ ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದರೇ ಮದುವೆ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ತಾತ ಹೇಳಿದರೆ ಅಮ್ಮ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಶ್ರೀ ಕಾಂತನ ಹಾಗೆ ಹುಡುಗ ಇರಬೇಕು ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗ ಇವನು ,ಸರಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವ ಊಟದಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ನಾಜೂಕಾಗಿದ್ದಾನೆ ,ಅಂತಹ ಹುಡುಗ ಇದ್ದರೆ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿದರೆ …ಎದೆಬಡಿತ ಅರೆಕ್ಷಣ ನಿಂತಹಾಗೆ ಆಗಿತ್ತು, ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಹುಡುಗನ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸು ಯೋಚನೆ ಶುರುಮಾಡಿತ್ತು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನೆಂದು ಹಾಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ,ಅರೇ ಅಮ್ಮ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,!!!! ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಅಂತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಶುರು ವಾಯಿತು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮದುವೆ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ತರೆ ಬಿದ್ದಿತು.ಶ್ರೀಕಾಂತನ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆದು ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾಯಿತು,ಮಾರನೆ ದಿನದಿಂದ ಅವನು ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ನಾನು ಗೆಳತಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವದಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ,ಅದು ಗಮನಿಸಿ ಅವನು ಒಂದು ದಿನ ಕೇಳಿದ ಯಾಕೆ ನೀನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಹೊರಗೆ ಹೋಗತೀಯಾ ಅಂತ ,ಮನದ ಮಂಥನ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ನಾನು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ

ಅದೊಂದು ದಿವಸ ಸಂಜೆ ೪ ಗಂಟೆಯ ಸಮಯ ಅಮ್ಮ ಶ್ರೀಕಾಂತನಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಬಾ ಅಂತ ಹೇಳು ಹೋಗು ಅಂತ ಹೇಳಿದರು ,ಈಗಿನ ಹಾಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಇರಲಿಲ್ಲ ಆಗ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕರೆಯಬೇಕಿತ್ತು,ಯಾಕೋ ಈ ಸಾರೆ ಅವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಇರಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಹೋಗಲೇಬೇಕಿತ್ತು,ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೂಗಿದರೂ ಲೇ ರೂಪ ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ ಶ್ರೀ ಕಾಂತನ ಕರೆದು ಬಾ ಅವನಿಗೆ ಬಜಿ ಅಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ,ಮನೆಯಿಂದ ದೂರ ಇದ್ದಾನೆ ಕೊಡೋಣ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಬಜಿ ತಿನ್ನಲಿ ಹೋಗು ಅಂತ ಜೋರು ಮಾಡಿದರೂ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡುವದು ಗೋಗಲೇಬೇಕು ಸರಿ ಅಂತ ಅವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ ,ಬಾಗಿಲು ಸುಮ್ಮನೇ ಹಾಕಿದ ಹಾಗೆ ಇತ್ತು ಚಿಲುಕ ಬಾರಿಸಿದೆ ಅವನು ಬರಲಿಲ್ಲ ,ಬಾಗಿಲು ಒತ್ತಿದೆ ಅದು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು ಅದೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ರೂಂ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಹೊರಗಡೆ ನಿಂತು ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದರೂ ಯಾರು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ ,ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಆಂಟಿಗೆ ಕೇಳಿದೆ ,ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದಾನೆ ಅಣ್ಣ ಅಂತ, ಅವರು ಈಗ ತಾನೆ ರಾಧಾ ಸಿಸ್ಟರ್ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ನೋಡು ಅಂತ ಹೇಳಿದರು,ರಾಧಾ ಸಿಸ್ಟರ ಅಂದರೆ ನನಗೆ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಪರಿಚಯ ಇದ್ದವರು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ನಾಲ್ಕನೇ ಮನೆಲಿದ್ದರು ,ಸರಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕರಿಯೋಣ ಅಂತ ಅವರ ಮನೆಗೆ ನಾನು ಹೋದೆ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿತ್ತು ,ಸಿಸ್ಟರ್ ಗೊತ್ತಿರೊದ್ರಿಂದ ಬಾಗಿಲೂ ನೂಕಿದೆ ,ಆಗ ….

ವಾಪಸ್ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅಮ್ಮ ಅವನಿಲ್ಲಮ್ಮ ಎಲ್ಲೋ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ರೂಮು ಸೇರಿ ಬಿಟ್ಟೆ ,ಇದಾದ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದರೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಆಸಾಮಿ ಪತ್ತೇನೆ ಇಲ್ಲ..ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಆಫಿಸಿಗೆ ಹೋಗುವದೂ ಕೂಡ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟ ,ಯಾಕೆ ಅಂತ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಅಮ್ಮ ಕೇಳಿದರೆ ವರ್ಕ ಇತ್ತರಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಮನೆಗೆ ಬರುವದನ್ನೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ,

ಅದೊಂದು ದಿನ ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಸಿ ಬಸ್ಟಾಪ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಕುಳಿತ ಹಾಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು ,ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡಿದರೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ ,ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಗಾಬರಿಯಾದರೂ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತೆ ಆಗ ಅವನೇ ಮಾತು ಶುರು ಮಾಡಿದ ,ಸ್ವಲ್ಪ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡಬೇಕು ಕ್ಯಾಂಟೀನ ಹೋಗೋಣ ಬಾ ಅಂದ,ಮೊದಲ ಸಲ ಅದು ಒಂದು ಹುಡುಗನ ಜೊತೆ ,ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಹೋಗುವದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವದರಲ್ಲಿ ಬಸ್ಶು ಇವತ್ತು ಲೇಟ ಬರುತ್ತಿದೆ ಬೇಗ ಬಂದು ಬಿಡೋಣ ಬಾ ಅಂದ ,ಹೂ ಅನ್ನದೇ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲ ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಅನುಮಾನ ಕಾಡಲಿಲ್ಲ, ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಿ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ ಗೆ ಹೋದೆ,ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವೈಟರ್ ಗೆ ಒಂದು ಟೀ ಆರ್ಡರ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡುತ್ತ ಕುಳಿತ ,

ಏನು ಮಾತಾನಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವದು ಅವನಿಗಾದರೇ ,ಅವ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಏನು ಉತ್ತರ ಹೇಳಲಿ ಅನ್ನುವದು ಚಿಂತೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು ,ಬೋನಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಇಲಿ ಎಂಬಂತಾಗಿತ್ತು ನನ್ನಸ್ಥಿತಿ,ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ವೇಟರ್ ಟೀ ತಂದು ಟೇಬಲ್‌ ಮೇಲಿಟ್ಟ ಶ್ರೀ ಕಾಂತ ತೊಗೊ ಕುಡಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಒಂದು ಕಪ್ ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟು ತಾನೊಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ,ನಾನು ಟೀ ಕಪ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬೇಗನೆ ಕುಡುದು ಎದ್ದು ಹೋದರಾಯಿತು ಇವನ ಮುಂದಿಂದ ಅಂತ ಸಾಸರ್ ಗೆ ಟೀ ಹಾಕೋದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಭಯದಿಂದ ಕೈ ನಡುಗಿ ಟೀ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಚೆಲ್ಲಾಡಿಬಿಟ್ಟಿತು ಸಾಸರಗೆ ಕಪ್ ತಾಗಿ ಗಢಡ ಶಬ್ದ ಬಂತು ,ನಾನು ನಡಗುವದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ನಗುತ್ತಾ ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಿ,ಮೊದಲು ಟೀ ಕುಡಿ ಆಮೇಲೆ ಮಾತಾಡುವೆ ಅಂದ,ಅರ್ಧ ಟೀ ಬಿದ್ದು ಹೋಗಿತ್ತು ಇನ್ನರ್ಧ ಹೇಗೋ ಒಂದೇ ಗುಟಕಿನಲಬರಯಾವಕುಡಿದು ಮುಗಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ,

ನನ್ನ ಆತಂಕ ಅವನಿಗೆ ನಗು ..ತನ್ನ ಚಿಗುರು ಮೀಸೆಯಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ,ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಹೊಳಪಲಿ ಮಾದಕವಾಗಿ ನೋಡತ್ತಾ,ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದ ,ನೀನಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟ ನೀನು ಯಾರನ್ನೂ love ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು,ಅದಕ್ಕೆ I LOVE Uಅಂತ ಹೇಳಿ ಉತ್ತರಕ್ಕೂ ಕಾಯದೇ ನಾಳೆ ನೀ ಬರುವ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳು ,ಈಗ ಊರಿನ ಬಸ್ ಬರುವ ಟೈಮ್ ಆಗಿದೆ ನಡೆ ಅಂತ ಬಸ್ಸ್ಟಾಪ್ ಗೆ ಕರಕೊಂಡು ಬಂದ ,ನಾನು ಮೌನಗೌರಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ,ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳುವದು ಹೇಗೆ ಅಂತ ಯೋಚನೆ ತಲೇಲಿ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು,ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತಲೆನೋವು ಅಂತ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟೆ,ಊಟಾ ಕೂಡ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ನಾನು ಆ ದಿವಸ,

ಅವನಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಷ್ಟ ನಾನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಇಷ್ಟ ಪಡುವ ಮೋದಲೇ ಅವನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡು ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ ನಾನು,ಅವತ್ತು ರಾಧಾ ಸಿಸ್ಟರ್ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದ್ದರೂ ಬಾಗಿಲ ನೂಕಿಸಿದಾಗ ಕಂಡು ಬಂದಿದ್ದು ನಾನು ನೋಡಲೇ ಬಾರದ ವಿಷಯ ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಸಿಸ್ಟರ್ ಗಂಡ ದೂರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಇದ್ದ, ಇವಳು ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದಳು,ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಅದೆಂತಹ ಸ್ನೇಹನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅವತ್ತು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಒಂದೇ ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮುದ್ದಾಡುವದನ್ನು ನೋಡಿದ ನನಗೆ ಅವನೆಂದರೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿತ್ತು ,ಈ ವಿಷಯ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಸೊಳ್ಳೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬರುತ್ತವೆ ಅಂತ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದ್ವಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದರೂ ಕೂಡಾ ನೋಡಬಾರದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ ನನಗೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ,,

ಮಾರನೇ ದಿನ ತಲೆ ಸಿಡಿತಾ ಇತ್ತು ಏಳುವದಕ್ಕೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಜ್ವರ ಬಂದಿತ್ತು ಅಮ್ಮ ಆಫಿಸಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಹೇಳಿದ್ದಳೇನೋ,ಇವನು ನೋಡುವ ನೆಪ ಮಾಡಿ ಉತ್ತರ ಕೇಳಲು ಬಂದಿದ್ದ,ಆದರೆ ನನ್ನ ತಿರಸ್ಕೃತ ನೋಟ ನೋಡಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ದಾರಿಗೆ ಸುಂಕ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಹೊರಟು ಹೋದ

ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನದಲ್ಲಿ ಇವನ ಮತ್ತು ಸಿಸ್ಟರ ಬಗ್ಗೆ ಊರ ತುಂಬಾ ರೂಮರ್ ,ಅದು ಹೇಗೋ ಅವನ ತಂದೆಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಇವನಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ transferಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡರು ಅವನಿಗೆ ಮದುವೆ ಕೂಡಾ ಆಯಿತು ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದರು.ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಂಸಾರ ಸರಿ ಹೋಗದೇ ಹೆಂಡತಿ ಡೈವೋರ್ಸ ತೊಗೊಂಡಿದಾಳೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು,

ಯಾವ ಮನದಲ್ಲಿ ಏನು ಭಾವನೆಗಳು ಇದಾವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ,ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರೇ ಹೀಗಾದರೆ ಬೇರೆಯವರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ ಅನ್ನಿಸದೇ ಇರದು,

ಮಾನಸ ಎಪಿ

ಮರಿ ಹಕ್ಕಿ

#ಮರಿ_ಹಕ್ಕಿ

ಮರಿ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು
ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರಲು ಕಲಿಯಿತು
ಗೂಡ ಬಿಟ್ಟು ಅತ್ತ ಇತ್ತ
ಕತ್ತು ಕೊಂಕಿಸಿ ನಕ್ಕು ನಲಿಯಿತು
ಅಮ್ಮ ಹಕ್ಕಿ ತುತ್ತನರಸಿ
ದೂರತೀರ ಸಾಗಿತು
ಗೂಡ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗದಿರೆಂದು
ಗುಟ್ಟನೊಂದು ಹೇಳಿತು
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಕಾಳು ಕಂಡು
ಮರಿ ಹಕ್ಕಿ ಆಸೆ ಪಟ್ಟಿತು
ಅಮ್ಮನ ಮಾತು ಮರೆತು
ಕಾಳು ಹೆಕ್ಕಲೆಂದು ಬೀದಿಗಿಳಿಯಿತು
ಅಮ್ಮನಿಗಿಂತ ಮೊದಲೆ
ಕಾಳು ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂದು
ಮನದಿ ಬೀಗಿತು
ಯಾವ ಪರಿವೆ ಇರದೆ
ಕಾಳು ಹೆಕ್ಕುತ ನಡೆವ
ಪುಟ್ಟ ಮರಿಯ ಅಂದ ಕಂಡು
ದಾರಿ ಹೋಕರೆಲ್ಲ ಸುತ್ತುನೆರೆದರು
ಹಕ್ಕಿ ಹಿಡಿವ ಆತುರದಲಿ
ಮುದ್ದು ಹಕ್ಕಿಗೆ ಘಾಸಿಮಾಡಿದರು
ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡಿ ಹಕ್ಕಿ
ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿತ ಸೊಕ್ಕಿನಿಂದ
ಗೂಡು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದುದಕೆ
ಮನೆಯ ದಾರಿ ಮರೆಯಿತು
ಅಮ್ಮನಿರದೆ ಜೊತೆಯಲಿ
ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಮನದಲಿ
ತಕ್ಕಶಾಸ್ತಿ ಆಯಿತೆಂದು
ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ರೋಧಿಸಿತು…!!

#ಮಾನಸ_ಎಪಿ

ಮೋತ್ಯಾ

ಅವತ್ತು ಇಳಿ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ಧೋ ಎಂದು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತೂತು ಬಿದ್ದಹಾಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು,ಹಾದಿ ಬೀದಿಯೆಲ್ಲ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ಘಮಲು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿತ್ತು,ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಇಣುಕಿದಾಗ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮಳೆ ಇದ್ದರೂ ಛತ್ರಿ ಏರಿಸಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ಭರಾಟೆಗೆ ,ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಛತ್ರಿಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ತಂಪು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಂಗಳಕೆ ಏನೋ ಸದ್ದಾದ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿ ಬಾಗಿಲು ತರೆದೆ ಮುದ್ದಾದ ನಾಯಿಮರಿಯೊಂದು ಮಳೆಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಪ್ಪಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಜಾಗ ಹುಡುಕುತ್ತ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳಕೆ ಬಂದು ನಡಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿತ್ತು, ಮಳೆಯ ಆರ್ಭಟಕೆ ಪಾಪ ಹೆದರಿದ್ದು ಅಲ್ಲದೇ ಪೂರ್ತೀಯಾಗಿ ಮಳೆಗೆ ಒದ್ದೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು,ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಇದಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಹೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿವದಕ್ಕೆ ಕೊಡಬೇಕು ಅಂತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ ಯಾರಿಗೂ ಅದು ಇಷ್ಟ ಇರಲಿಲ್ಲ ,ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾಯಿ ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೆದರುವವರೆ …ಕಚ್ಚಿದರೆ ಹೊಕ್ಕಳದ ಸುತ್ತು ೭ಇಂಜಕ್ಷನ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ,ಅಲ್ಲದೇ ಅದಕ್ಕೆ ರೋಗ ಬಂದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಆಗುವದಿಲ್ಲ ಅಂತ .
ಆದರೆ ಪಾಪ ಪುಟ್ಟ ನಾಯಿ ಮರಿಯು ನಡಗುತ್ತಾ ಕುಯ್ ಕುಯ್ ಅನ್ನುವದನ್ನು ನೋಡುತ್ತದ್ದರೆ ಮನಸ್ಸು ತಡೆಯದೆ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಬೆಡಶೀಟ ಹೊಚ್ಚಿ ಬಿಟ್ಟೆ ..ಯಾರು ಏನಾದರೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಲಿ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ ,ಪಾಪ ಮರಿ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಹೊದಿಕೆಗೆ ತಾನು ಮುಲಗುವದನ್ನು ಮರೆತು,ಸ್ವಲ್ಪ ನಿದ್ದೆ ಹೋಯಿತು ,ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಾತ ಚಹಾ ಮಾಡು ಅಂತ
ಹೇಳಿದರು ,ಅಷ್ಟೇ ಬೇಕಿತ್ತು ನನಗೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾಡುವದರ ಜೊತೆಗೆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಹೊಸ ಅತಥಿಗೂ ಚಹಾ ಮಾಡಿ ,ಅದಕ್ಕೊಂದು ಬಟ್ಟಲು ಇಟ್ಟು ಅದರಲ್ಲಿ ಛಹಾ ಹಾಕಿದೆ ,ಚಳಿಗೆ ನಡಗಿ ಮೂಲೆ ಸೇರಿದ್ದ ಅತಿಥಿ ಚಹಾ ಕುಡದು ಫ್ರೆಶ ಆಯಿತು ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಳೆ ನಿಂತಿತು ,ಆಗ ನಮ್ಮ ತಾತ ಅದನ್ನ ಹೊರಗೆ ಕಳಿಸಮ್ಮ ಅಂದರು,ಛಳಿ ಇದೆ ಬೇಡಾ ತಾತ ಅಂದೆ ಆದರೆ ತಾತ ಅತಿಯಾಯಿತು ನಿಂದು ಕಳಿಸು ಅದನ್ನ ಅಂತ ಗದರಿದರು, ಇನ್ನೇನು ಮಾಡೋದು ಅಂತ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದೆ ಆದರೆ ಯಾಕೋ ಮನಸ್ಸು ಆ ಮರಿ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಂಜೆ ಮಳೆಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಕೂಡ ಇತ್ತು ,ಅದಕ್ಕೆ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಎಲ್ಲರು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತ ಟಿ ವಿ ನೋಡುವದರಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಆಗಿತ್ತು ,ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಲಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅಂತ ತಾತನ ಆದೇಶ ಬೇರೆ ಏನು ಮಾಡುವದು ಸರಿ ಅಂತ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಊಟಾ ಮಾಡಿ ಇನ್ನೇನು ಮಲಗೋಣ ಅನ್ನೋದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕುಯ್ ಕುಯ್ ಶಬ್ದ ಬಂತು ,ತಾತ ಅಂತು ನೋಡು ಅವಾಗ ನೀನು ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಈಗ ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದೆ ಎಂದರೂ ,ನನಗೋ ಒಳಗೊಳಗೆ ಖುಷಿಯಾಗಿತ್ತು ,ಆದರೆ ತೋರಿಸದೆ ಬಾಗಿಲು ತಗದೆ ಪಾಪ ನಾಯಿ ಮರಿ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನು ಹಾಗೆ ಧರಣಿ ಕೂತಿತ್ತು.ರಾತ್ರಿ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ತಾತ ಏನು ಹೇಳದೆ ಸುಮ್ಮನಾದರು,ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕಿತ್ತು ನನಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದ ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಲು ಬೆರಸಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟೆ ನೋಡಿ , ನಮ್ಮ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲೇ ಇಲ್ಲ, ಮನೆಯ ಒಂದು ಸದಸ್ಯ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.ಅದಕ್ಕೊಂದು ನಾಮಕರಣ ಕೂಡ ಆಯಿತು ಮೋತಿ ಅಂತ.

ದಿನನಿತ್ಯ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಆಟ,ಊಟ ಆಯಿತು ನಾನು ಎಲ್ಲೆ ಹೋದರೂ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು,,ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೋತ್ಯಾ ಅಂದರೆ ಸಾಕು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಓಡಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು,ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಟ್ರಾನ್ಸಫರ್ ಆಗಿ ಬೇರೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುವದು ಬಂತು ,ಅಗ ನಮಗಾದ ನೋವು ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ,ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯನಾಗಿದ್ದವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬರುವದು ಅಂತ ,ಆದರೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಆಗಿತ್ತು,ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸಾಮಾನು ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಟ್ರಕ್ ಅಲ್ಲಿ ಕಳಿಸುವವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಜೊತ್ತೆ ಇತ್ತು , ಎಷ್ಟು ದೂರ ಗಾಡಿ ಓಡಿದರೂ ಗಾಡಿಯ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಓಡಿ ಬಂದಿತ್ತು,ಆದರೆ ಗಾಡಿಯ ವೇಗಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣಿಯ ಬಲ ಸಮಬಲ ಅಗುವದಿಲ ಅಲ್ಲವಾ ..??

ಈಗ ನಾವು ಬೇರೆ ಊರಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇವೆ ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿ ಅಂದಾಗ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗುವದು ಮೋತ್ಯಾ,ಅದರ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವ.
*ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ನಾವಿರುವವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇದ್ದ ಸ್ನೇಹ ಜೀವಿ ಅದು*

*ನೀಯತ್ತಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರೇ ನಾಯಿ*

ಇದನ್ನ ನೋಡಿ *ಮನುಷ್ಯ ಕೂಡ ಕಲಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ ಇಂದು*.ಎಷ್ಟೇ ಸಹಾಯ ಸಹಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದರೂ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಅನ್ನುವದೇ ಹೋಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಅಲ್ಲವಾ ಸ್ನೇಹಿತರೆ…!!!

*ಮಾನಸಾ ಎಪಿ*

ಬದುಕೊಂದು ಭಾವಗೀತೆ

*ಬದುಕೊಂದು ಭಾವಗೀತೆ*

*ಬದಕು ಜಟಕಾಬಂಡಿ
ವಿಧಿ ಅದರ ಸಾಹೇಬ
ಕುದುರೆ ನೀನು
ಅವನು ಪೇಳಿದಂತೆ ಪಯಣಿಗರು*..ಡಿ ವಿ ಜಿ ಅವರ ಮಾತಿನಂತೆ ಬದುಕು ಸಾಗುತಿದೆ

ಬಾಳೆಂದರೆ ಒಂದು ಭಾವಗೀತೆಯೆಂದ ಕವಿವಾಣಿಯನ್ನ ಅರಿತೊ, ಅರಿಯದೆಯೋ ಹಾಗೆ ಬಾಳುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು ಅವು .
ಕೆಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಗಂಡನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಅತ್ತೆಯೊ, ಅಜ್ಜಿಯೊ ಆಗಿರುವ ಮಡಿಹೆಂಗಸರು ಇಲ್ಲದ ಮನೆಯೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆಗ. ಹಿತ್ತಲಲ್ಲೋ ಚೌಕಿ ಅಂಗಳದಲ್ಲೋ ಕೂತು ಕಾಯಿ ತುರಿಯುತ್ತಲೋ, ತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೋ, ಒಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಹೂಡುತ್ತಲೊ, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕಡೆಯುತ್ತಲೋ ಸದಾ ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಓಡಿಯಾಡುತ್ತಾ, ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಚೂಪಾಗಿ ಕೂತ ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಕರೆದು, ಅದಾಗಷ್ಟೇ ಕಡೆದ ಮಜ್ಜಿಗೆಯ ನೊರೆನೊರೆ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನೋ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯ ಚೂರು ಹೋಳನ್ನೋ, ಸೌತೆಕಾಯಿಯ ಗಾಲಿಯನ್ನೋ ಕೊಟ್ಟು , ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ತೇಲಿಸಿ, ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊಡುಗೆಗೆ ಸಾಟಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಬದುಕಿನ ಈ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನ, ಅದು ಸಂಭ್ರಮಗಳೆಂದು ಆಗ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಎಂದೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧವಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡುವಾಗ ಇಂತಹ ಅದೆಷ್ಟೋ ಬದುಕಿನ ಅಸಂಖ್ಯ ಸೆಳೆತಗಳು, ವಾಂಛೆಗಳು ನಮನ್ನ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಂತಹ ಸಂತಸದ, ಸಡಗರದ ಕ್ಷಣಗಳು ನಮಗಿದ್ದವಲ್ಲಾ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

ಮಳೆಗಾಲ ಕಳೆದು ಮೊದಲುಗೊಳ್ಳುವ ಭೀಮನ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ವೈಶಾಖದ ಯುಗಾದಿಯವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ವಿಶಿಷ್ಟವೇ. ಒಂದೊಂದು ಹಬ್ಬಗಳನ್ನೂ ಎದುರುಗೊಳ್ಳುವಾಗಿನ ಕಾತುರ, ಅವಸರ, ಅದು ಮನೆಯವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಲೆ ಹಾಕಿ ಬೆಸೆಯುವ ಸಂಭ್ರಮ, ನಲಿನಲಿಯುತ್ತಾ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ತಂದು ಬೀಗುವ ಗಳಿಗೆ, ಅದು ತೊಡುವಾಗಿನ ಕೌತುಕ, ಆಗೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ನಾವು ಭ್ರಮಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಪಂಚ ಎಷ್ಟು ಮುಗ್ಧವಾಗಿತ್ತು! ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು!!

ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳು ಹೀಗೆ ಎರ‌್ರಾಬಿರ‌್ರಿ ಬದಲಾಗಬಹುದೆಂಬ ಒಂದು ಕಿಂಚಿತ್ತು ಅನುಮಾನವೂ ಆಗ ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇದು ಯಾವುದೂ ಬೇಡ. ಭಾವರಹಿತವಾದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಬದಕುತ್ತಿದ್ದರೆ ಹತ್ತು ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದರೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ನಿಮ್ಮೆದುರು ತೆರೆದಿಡುವ ಕಾಲ ಇದು ಅದನ್ನು ಬಹು ದೊಡ್ಡ ವಿಸ್ಮಯವೆನ್ನದೆ ಬೇರೇನು ಹೇಳಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಆತಂಕವ ಅಂಗಡಿ ಅಂಗಡಿ ಅಲೆಯಬೇಕಿಲ್ಲ; ಬ್ಯಾಂಕ್ ವ್ಯವಹಾರ, ಪೋಸ್ಟ್ ಆಫೀಸ್, ಎಂದು ದಿನಬೆಳಗಾದರೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು ನೆಟ್‌ಬ್ಯಾಂಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮುಗಿಸಬಹುದು,ಆದರೆ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳಿಂದ, ಹೊಸ ಹೊಸ ಅನುಭವ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿ ಸ್ವಯಂನಿರ್ಮಿತ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವೆ ತಮ್ಮನ್ನ ತಾವೇ ಬಂಧಿಸಿಡುವದುರಿಂದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಕಳಚಿದ ಕೊಂಡಿಗಳಾಗಿವೆ

ಏನೇ ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದರೆ ಸಾಕು, ಸಾವಿರ ಕಿಟಕಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇಂತಹದು ಅಂತ ಏನಿಲ್ಲ. ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಯಾವುದು ಬೇಕಾದರೂ ಈಗ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯ. ಚಿಟಿಕೆ ಹೊಡೆಯುವದರಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೇ ತಂದುಹಾಕುವ ವೆಬ್‌ಸೈಟುಗಳ ಲಿಸ್ಟೇ ಇದೆ.

ಎಷ್ಟು ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಸದಾ ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್‌ನಲ್ಲೇ ಹುಗಿದುಹೋಗಿರುತ್ತಾರೆ,ತಾವೇ ನಿರ್ವಿಸಿಕೊಂಡ ತಮ್ಮ ಸುಭದ್ರ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೇ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮೀಯರ‌್ಯಾರೆಂದೇ ತಿಳಿಯದ, ಏನು-ಎತ್ತ ಅರಿಯದ ಮತ್ಯಾರೋ ಅನಾಮಧೇಯರೊಂದಿಗೆ ಹೊತ್ತುಗೊತ್ತು ಇಲ್ಲದೇ ಚಾಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಕಂಡದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಬಟನ್ ಒತ್ತುತ್ತಾ, ಕಾಣದ್ದಕ್ಕೆ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಾ, ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಅನಗತ್ಯ ಖರ್ಚುಗಳಿಗೆ ತಾವೇ ದಾರಿ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಹಾಗೆ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ತಾವೇ ಮುಗ್ಗರಿಸುತ್ತಾ, ಮುಗ್ಗರಿಸಿದ್ದೂ ತಿಳಿಯದಷ್ಟು ತಾವು ರಚಿಸಿಕೊಂಡ ಚಕ್ರ ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ತಾವೇ ಬಂಧಿಯಾಗುತ್ತಾ, ಅದರಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳದೆ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕು ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟವರಂತೆ ಪರದಾಡುತ್ತಾ, ಕಟ್ಟಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಕಾಲನ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ
*ಮಾನಸ ಎಪಿ*

ಮುದ್ದು ಮನಸ್ಸು

ಏಳ್ಳಂತಿದ್ದ ಮನ್ಸೊಳ್ಗೆ 

ಎಣ್ಣೆ ಹಂಗೆ ಬೆರತೋದೆ      

ಯಾವಾಗ್ಲೋ ನಾ ಕಾಣೆ ಹುಡುಗ
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಗದಂಗೆ

ಎರಡೂ ಮನ್ಸು ಬೆರೆತೋಯ್ತು

ಕೇಳೋ ಮುದ್ದು ಹುಡುಗ
ಕಾದು ಕುಂತೈತಿ ಮನಸು

ಪಿರಿತಿ ಮಾತ್ ಕ್ಯಾಳಬೇಕಂತ

ಯಾವಾಗ ಮುದ್ದ್ಮಾಡಿ ಏಳ್ತೀ ನನ್ಹುಡುಗಾ
ಎಳ್ಳಿನ ಜ್ವಾತಿ ಬೆಲ್ಲಾನು 

ಸೇರೈತಿ ಬಾಳಿನ್ಯಾಗ ಅಂತಾರು 

ಬಿರ್ರನೆ ಬಾರೋ ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಹುಡುಗ
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಬಿಟ್ಕಂಡು

ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಕಾಯ್ಕೋಂಡು

ಕಾದು ಕುಂತೀವ್ನಿ ನಿನ್ನ  ದಾರಿ ಕೇಳೊ ಹುಡುಗ
ಬಿರ್ರನೆ ಬಂದ್ಹೇಳು ಮುಪ್ಪಾದ್ರು 

ಜಪ್ಪಿಲೆ ಜ್ವಾಕಿ ಮಾಡೇನು ನಿನ್ನಂತ

ತ್ಯಪ್ಪದ ಸಂಕ್ರಾತಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೇನು ಮುದ್ದಾದ 

 ಮಗಿನ್ನ ಕೇಳೊ ನನ್ನ ಹುಡುಗ …!!!
ಮಾನಸಾ ಎಪಿ

ಲವ್ ಯು ಮುದ್ದು

ಅವತ್ತು ಒಂದು ಮಾತು ಕೇಳಿದೆ ನನಗೆ ನೀನು,ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೀರಾ ???ನೀವು ಅಂತ..

ಏನು ಉತ್ತರ ಹೇಳಲಿ ನಿನಗೆ ..

ನಾನೇ ನೀನಾದಾಗ ಅರ್ಥ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ .ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವ ಆಸೆ 

 ನಾನಂತೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಡಿಪೆಂಡ ಆಗಿದೇನಿ ಅಂತ ನನಗೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ,ಕಾರಣ ಹುಡುಕ ಹೊರಟರೇ ಅದು ಬರೀ ಶೂನ್ಯ .

ಮಾತು ಕತೆ ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೀತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರಬೇಕು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುತಾ ಇರಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆ. ಅಂತಹ ಆಸೆಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲೂ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ ಯಾಕೆಂದರೆ ಸ್ನೇಹದ ಕಡಲಲಿ ಸಾಗುವ ಪಯಣಿಗಳು ನಾನು. ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಥಾನ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿದವಳು ನಾನು 

ಸ್ನೇಹ ಅಂತ ಆದರೆ ಒಂದು ಕೊನೆ ಅಂತ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ್ದು ಅಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದು ಹೋಯಿತು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ,ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಕನಸೊಂದು ಚಿಗುರೊಡೆದಿತ್ತು ಜೀವನವನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಕಳೆಯಬಹುದು ಅಂದುಕೊಂಡವಳಿಗೆ ಆದರ ಜೊತೆಗೆ ಹೀಗೂ ಸಂತಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿದವನು ನೀನು,ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅಸಹಾಯಕತೆ ನಿರಾಸೆ ದೂರಮಾಡಿದವನು ನೀನು.ಗೆಲುವಿನ ಹಾದಿಗೆ ಸೋಲು ಅಡ್ಡ ಬರದಂತೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕೊಡುವವನು ನೀನು.ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಇನ್ನೂ ಇದೆ ಎನ್ನುವ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿದವನು  ನೀನು.
ನಿನ್ನ ಹೊರತಾಗಿ ಮತ್ತೇನನು ಬಯಸದು ಮನ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಹೀಗೆ ಇದ್ದು ಬಿಡೋಣ ಅಂತ  ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಮನಸಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಂದರ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ  ಒಂದಾಗಿ ಬಾಳುವ ಅವಕಾಶ ಆ ದೇವರು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ ಆದರೂ ಈ ಮುಗ್ದ ಮನವು ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಏಳೇಳು ಜನುಮದಲಿ ಸದಾ ಹೀಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಇರಲಿ  ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತಿದೆ ಕಣೋ 
ಎಷ್ಟೋ ಸಾರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಜೋರಾಗಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೊಮ್ಮೆ ಕೂಗಿ ಬಿಡಲೆ ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತದೆ..ಕೆಲವೊಂದು ಸಾರೆ ಜೋರಾಗಿ I love you ಹೇಳಿ ಬಿಡಲೇ ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂತಹ ಹುಚ್ಚು ಮನಸ್ಸು ಅಲ್ಲವಾ ನನ್ನದು ..ಆದರೆ ಧೈರ್ಯ ಸಾಲದು ಮನದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಕಡಿಮೆ ಇರಬಹುದು ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳುವ ನಿನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಕಣೋ ಅನ್ನುವದು ಹೃದಯದ ಬಡಿತದ ವೇಗಕ್ಕಿಂತೂ ಹೆಚ್ಚು…ಅದು ನೀನು ಅರೆತರೆ ಸಾಕು ಕಣೋ ಮುದ್ದು
ಹಾಗಂತ ನನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸು ಎನ್ನುವದಿಲ್ಲ ಒತ್ತಾಯ ಕೂಡ ಮಾಡುವದಿಲ್ಲ ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಣಯ ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅದರದೇ ಆದ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಿತಿ ಇದೆ, ಅದೆಲ್ಲವ ಮೀರಿ ನಾನು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದು ತಪ್ಪೇ ಹಾಗಂತ ಆ ಮಧುರ ಪ್ರೀತಿಯ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
 ನನಗೆ ನನ್ನದೇ ಆದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ ಅದನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿಸಿದೆ .ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗುಡಿಯನ್ನೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದೆ ,ಆದರೂ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮುನಿಸು ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಬೇರೆಲ್ಲ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಹಾಗೆ ನೀನು ಕೂಡಾ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.ಹೀಗಾದರೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅರ್ಥ ಇರಲ್ಲ ಕಣೋ ಮುದ್ದು . ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬಾಳಲು ಆಗದೇ ಇರಬಹುದು ಆದರೆ ದೂರ ಇದ್ದು ಪ್ರೀತಿಸುವದನ್ನು ಕಲಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ ಮನಕೆ ಎಷ್ಟು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಹೇಳಿದರೂ ಕಡಿಮೆನೆ. ಬರುಡಾದ ಬದುಕಲಿ ನೀನು ಆಗಮಿಸಿ ನೀ ಸುರಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೋನೆ ಮಳೆಗೆ ಮತ್ತೆ ನವಪಲ್ಲವದಿ ಕಂಗೋಳಿಸುತಿದೆ ಈ ಜೀವನ ….

*ಪ್ರೀತಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಕೊಡಲಾರನು…ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ  ಅದರ ಸವಿನೆನಪುಗಳು ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯ ಕಾಲದವರೆಗೂ ಅಳಿಯದೆ ಹಸಿರಾಗಿ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ…ಅವರವರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ನಿಲುಕಿದ್ದೆ ಅದು ಮುಗ್ಧ ಮನದ ಮಧುರ ಪ್ರೀತಿ*
ಲವ್ ಯು ಮುದ್ದು….!!!

ಮಾನಸಾ ಎಪಿ

ಐನಾಪುರ